แงๆๆๆๆๆ....ความรักต่อจากตอนที่แล้วนะครับ ไม่มีอารายคืบหน้าเลยอะ ฝ่ายรุ่นพี่ที่จีบก่อนหน้านี้ดูท่าที มีคะแนนนำห่างผมไปเยอะ เค้ามีแบบว่าเล่นกีตาร์ผ่านมือถือให้ฟังด้วย

ผมนี้ไม่มีอารายเลย แงๆๆๆๆๆๆๆ........แต่ ถึงอย่างไรผมก็จะสู้ต่อไป

จะสู้ได้มั๊ยเนี๊ย ฮืมมมมม เวลาตอนที่ผมโทรไปหาน้องเค้ายากมาก กว่า เค้าจะรับโทรศัพท์แต่ละครั้ง หรือบางทีเค้าไม่รับเลยอ่ะ แล้วน้องเค้ากับรุ่นพี่ ก็ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ ผมจะทำไงดี เพื่อนๆๆของผมก็บอกให้ ผมสู้ ................แ ต่ว่าน้องเค้าก็ไม่มีทีท่าว่าจะรังเกียตผมนะผมเลย ไม่ได้คิดอารายมากมาย

ตอนนี้ ก็ ดูๆ ไปก่อนอ่ะครับงว่า ได้ ป่ะ

ต้องอดทน ไปเรื่อยๆๆ อะ

มีอีก อย่างที่ผมทนไม่ได้ก็คือว่า เวลาเห็น 2 คน เค้าอยุ่ด้วยกัน มัน ช่างเป็นภาพที่บาดตาและบาดใจ ผมยิ่งนัก ต้องใช้ความอดทนอย่างสูงหรือไม่ก็ต้องเดิน หนี ออก จากตรงนั้นไปให้เร็วที่สุด

สวัสดีครับ กลับมาแล้ว ครับ หายไปนานเลยครับสำหรับผม วันนี้มีเรื่องอารายจะมมาบอกให้ฟังน่ะครับ จะเรื่องอารายอีกหละครับ ก็เรื่องความรักนี่แหละครับ

ตอนนี้ผมได้ แอบ ปิ๊ง สาวคนหนึ่งเธอเรียนคณะศิลปศาสตร์ คือ เรื่องมันมีอยู่ว่า ช่วงปิดเทอมแรก ผมได้ไปออกค่าย ของชมรม ซึ่งจะมีนักศึกษาคณะต่างๆมาร่วมด้วย ซึ่งพวกเราได้ไปออกค่ายที่สุราษฎร์ธานี เป็นเวลา 9 วัน ซึ่งนับว่านานเลยทีเดียว ด้วยระยะเวลานี้ทำให้ผมได้รู้จักคน คนหนึ่งที่น่ารัก แถมมีเสน่ห์ ก็คือคนที่ผมแอบชอบนั้นแหละครับ ตอนแรกๆๆเข้าไปคุยก็ไม่กล้าคุยกันเท่าไหร่ พอคุยไปเรื่อยๆน้องเค้าก็น่ารักดี ควมรักทำท่าว่าจะชื่นมื่น แต่!!!.........................ก็มีอุปสรรคจนได้ คือ มีรุ่นพี่ของผม ที่เป็นกรรมการค่ายชอบด้วย แล้วเค้าแสดงตัวตน ให้คนอื่นรู้ด้วยว่าเค้าชอบน้อง ทำให้ผมไม่กล้าแสดงออกอารายมากมายแค่คุยอยู่ห่างๆๆ น้องเค้าก็รู้น่ะครับว่าผมชอบน้องเค้าแต่ไงได้ รุ่นพี่ผมคนนี้กองเชียร์ เยอะ จะสู้เค้าได้มั๊ยเนี๊ย มีอะไรคืบหน้าเดี๋ยวผม จะ มาเล่าให้ฟังใหม่นะ

วันนี้มันเป็นอะไรไม่รู้เซงๆอ่ะ เนื่องจากปวดหัวด้วย และหลายๆเรื่องทั้งเรื่องงานที่อาจารย์สั่งเยอะแยะ ไหนจะเรื่องที่จะต้องสอบดนตรีไทย(ปฏิบัติ) ที่ใกล้เข้ามาถึงทุกที สอบตั้ง 4 เพลงแหนะ สอบคู่ 2 เพลง สอบเดี่ยว 2 เพลง อยากบอกว่าโน้ดยังจำไม่ค่อยได้เลย จำได้แค่ เพลงเดียวเองและยังจำไม่แม่นด้วย เอาล่ะครับเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่าให้สอดคล้องกับหัวข้อเรื่องที่ผมตั้ง วันนี้ตอนเย็นๆผมเรียนคาบสุดท้ายรู้สึกปวดหัวมาก น่าจะไม่สบายนิดๆน่ะที่คิดเอาไว้ แล้วผมก็หิวข้าวมากเพราะไม่ได้กินข้าวเที่ยง พอตอนเรียนเสร็จผมก็ไปกินข้าวแต่นึกอยากกินส้มตำขึ้นมา บังเอิญว่าไปเจอเพื่อนซี้ของผม รูมเมท เพื่อนร่วมห้องตอนปี1 อ่ะ เราซี้กันมากผมก็เลยชวนเขา มากินข้าวด้วย หลังจากที่ผมและเพื่อนซี้ของผมกินอพไรเสร็จ ก็เดินกลับหอกัน ก่อนกลับหอผมบอกเพื่อนว่า ไปวิ่งที่ริมอ่างเก็บน้ำกันป่ะ เพื่อนผมก็บอกว่าไป หลังจากเราไปวิ่ง ดูสาวๆๆ เอ้ย วิ่งดูธรรมชาติ พวกเราก็พากันกลับหอ และวันนี้เป็นที่ชมรม MUSIC เค้าทำการเล่นดนตรีให้เพื่อนๆชาวมหาลัยฟัง ผมก็คนหนึ่งล่ะที่ชื่นชอบในเสียงดนตรี งานก็ไม่พลาด ผมก็นั่งไปเรื่อยๆๆ นั่งดูคนเดียว เพลงที่เล่นเพื่อนๆก็เล่นเพราะดี หลังจากนั้นไม่นานเหตุการณ์ที่ทำให้ตัวผม ร้อนผ่าวทั้งตัว ก็เริ่มขึ้น เมื่อเพื่อนสนิทรของผมเดินมาดนตรีเหมือนกัน แต่!!!!!! เค้าเดินมากลับใครกันล่ะ ผมก็ทักทายตามปกติคน คนนี้ ผมอยากบอกว่าผมพูกพันธ์มาก คือยังไงดีล่ะ ปากบอกว่าเป็นเพื่อนอ้ะแต่ใจนี่สิ ไม่รู่มันคิดอารายของมันก็ไม่รู้ ผมถามว่าเค้ามากับใคร ผมก็เหลือบสายตาไปเห็นเค้ามากับเพื่อนผู้ชาย 2 คน ผมนี่แทบจะไม่มีแรง ตัวและร่างกายและหัวใจมันร้อนมาก คือยังไงดีล่ะ มันเหมือนภาพปาดตา อ่ะ เค้าบอกว่าเค้าไปซื้อของกับเพื่อนรุ่นน้องมา ผมก็เลนเปรียบเทียบนึกกับตัวเองว่า เราก็เหมือนพวกคน คนนั้น ที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน ผมแทบไม่มีแรงที่จะพูดอะไรมาก ได้แต่ทำท่าทางแบบว่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำแบบว่าฟังเพลงปกติ พูดง่ายๆก็คือว่าผมหึงอ่ะ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมเราต้องหึงด้วย อาจเป็นเพราะความพูกพันธ์มั๊ง เพราะก่อนน่านี้เราไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ผมเป็นมนุษย์ย่อมมีจิตใจ ที่อ่อนไหวเหมือนกัน พอเค้าพูดกับผมได้สักแป๊บ เค้าก็ไปคุยกับเพื่อนที่เค้ามาด้วยกัน ผม นี้ แทบจะเดินหนี ออกไปให้ไกลจากตรงนั้น เพราะมันทนไม่ไหว มันปวดใจอ่ะ ขอบอกตามตรงว่าผมนั้นไม่อยากหันหน้าไปทางที่เค้าอยู่เลยเพราะไม่อยากเห็นภาพปาดตา หลังจากนั้นเค้าก็เดินไปไม่กล่าวลา ผมสักคำว่าจะไปแล้ว แต่นี่เค้ากลับเดินไปเลยไปเอ่ย สักคำว่าเราไปก่อนน่ะอารายประมาณนี้ ผมนั่งแบบอารมณ์เศร้าขึ้นมาทันที ก็เลยกพว่าพอฟังดนตรีเสร๊จก็จะมาเขียนไดอารี่ ต่อจากนี้ไปผมต้องระงับอารมณสติ และสมาธิให้มากกว่านี้ อืม...................................................ยังไงผมก็เป็นผมเหมือนเดิมนี้แหละไม่คิดมากและ ( นี่อ่ะน่ะไม่คิดมากของนายเขียนขนาดนี้ น่ะ ไม่คิดมาก ) ผมต้องไปก่อนแล้วล่ะเพราะร้านใกล้ปิดและ วันหลังมีเรื่องะไร จะมาระบายให้ฟัง เอ้ย!! เล่าให้ฟังใหม่....บายน่ะ

edit @ 2006/09/15 15:10:56